Scharrelvarkens en Scharrelkippen

Ik heb zo hard gevloekt, dat ik twee dagen schor ben geweest. Kees die voor mij de varkens naar de slachterij brengt, heeft zich verslapen. Ik kreeg hem niet wakker en bedacht dat ik dan nog een maand de laatste 6 varkens moest verzorgen. We kunnen maar één keer per maand terecht bij de slachterij. En dat omdat hij zich verslaapt!! GVD.

Afijn, uiteindelijk kwam hij toch, hebben we de laatste 6 varkens op de kar gezet, het slachthuis verteld dat we pas om kwart over zes in Dokkum konden zijn. Hoe dan ook, de laatste 6 varkens zijn gelukkig weg.

’s Ochtends om acht uur kwam ik weer thuis. Ik  ben direct naar de schuur gegaan om te zien hoe het is als er geen varkens meer zijn. Leeg. Stil. Alleen de zwaluwen die in en uit vliegen.

Liesbeth, mijn zus, zou komen met haar dochter Maartje en schoonzoon Remi, om te helpen bij het leeg- en schoonmaken van de schuur. Die kwamen in de middag, we hadden twee hoge drukspuiten en ik heb een shovel. Liesbeth en Remi stonden aan de hoge drukspuiten. Maartje op de shovel en Jaap met haakse slijper klaar om de hekjes en voerbakken weg te slopen.

Op vrijdagochtend, kwart over vijf, gingen de laatste 6 varkens van het erf af, zaterdag middag om 17.00 uur dronken wij een pilsje, omdat we klaar waren. Alle hekken uit de schuur, alle stront van de vloer, de muren schoon, de lichtplaten weer licht doorlatend. Klaar!!

Dan komt bij jezelf, maar ook bij anderen de vraag: mis je de varkens al. En steevast is mijn antwoord: “ach nee. Ik heb er zo lang over nagedacht en naar toegeleefd”.

En zo voel ik het ook echt. Ik geniet van de vrije tijd en ben heel blij met onze mooie, schone, lege schuur, dat ik er daarom af en toe ga kijken. Ik voer de katten op een onbepaalde tijd, de kippen krijgen af en toe een beetje graan als ik in de buurt ben. Jaap hoeft niet meer ’s ochtends en ’s avonds te voeren. Jaap  is helemaal los van de structuur van het bedrijf. Heerlijk.

Maar toen. Opeens realiseerde ik mij dat er iets heel ingrijpends is veranderd. Jaap is niet meer de varkensboer die op zijn geheel eigen wijze varkens houdt en de prachtigste en mooiste producten maakt. Die verhalen vertelt over zijn varkens, die prachtige stukjes schrijft over wat hij mee maakt. Die optreedt op tv, radio of voor 350 Engelstalige studenten op de Stenden University. Prachtig, heerlijk om te doen.

Vanaf nu is Jaap gewoon Jaap, die op een boerderij woont. Klaar uit. Niemand komt meer op het idee om Jaap voor wat dan ook uit te nodigen. Niemand komt hier meer op bezoek om varkens te kijken. Einde heel bijzonder scharrelvarkensbedrijfje.