Scharrelvarkens en Scharrelkippen

Als je bovenstaande titel opzoekt op internet, krijg je naast Rupert Sheldrake, de bedenker van het woord, een heleboel charlatans die het verschijnsel zeggen te begrijpen. Ik begrijp er helemaal niets van. En dan bedoel ik dat ik niet begrijp dat ik tegen varkens kan praten en dat ze begrijpen wat ik bedoel. Lees mijn kempenaerigheidje over ‘ouwe’; de zeug die ik uit de groep klets, of de beer (gaat vreemd) die in het bosje verdwaald is.

Het is oktober 2023, zeiknat en donker. Tijd om te voeren. Maar er is geen enkel varken binnen. Ze staan allemaal buiten, op de scheiding tussen waar nog gras is en waar de bagger begint. Deze modder achter de schuur is zo ontzettend nat, dat de varkens er niet doorheen durven  om naar binnen te gaan.  Ik kan natuurlijk ook niets doen, want lopen is bijna onmogelijk, mijn laarzen zakken helemaal in de bagger.

Ik klets tegen die varkens. Aanmoedigen om toch de bagger in te gaan, bemoedigen en belonen als ze de goede kant op lopen. Binnen 20 minuten heb ik ze allemaal naar binnen gekletst.

Maar ook denk ik nog heel vaak aan die jonge hengst op de boerderij waar ik stage loop, lang geleden. Het beestje is volgens de dochter en de boer onhandelbaar. Steigert als iemand het hok in gaat, bijt en schopt om zich heen en laat zich heel moeilijk een hoofdstel om spannen. Hij moet naar de keuring. Ik mag het proberen. Ik loop zijn stal in, al pratend tegen hem. Hij blijft rustig staan. Ik doe het hoofdstel om, hou de teugels losjes vast en zeg tegen het beestje dat wij samen naar de keuring gaan en dat dat leuk is. Het dier loopt keurig naast mij, ik kan de teugels gewoon los laten. Als we draven zeg ik tegen hem “hoger, hoger, jaaah”. Zijn voorpootjes gaan steeds hoger, zoals ze dat graag zien op zo’n keuring. We winnen en ik ben apetrots op het beest.

Maar nu die titel, hoe bestaat het dat ik met mijn stem die beesten naar binnen kan kletsen, of een paard netjes naast mij laat lopen? De theorie van meneer Sheldrake zegt dat dat via dat morfisch veld gaat en iets is met een soort energie. Dat veld zorgt er ook voor, dat mensen omkijken als je lang van achteren naar ze kijkt. Het moet wel iets dergelijks zijn, want ik denk niet dat een varken  of een paard behoorlijk Nederlands verstaat en begrijpt.